Sat, 31 July 2021
Your Visitor Number :-   5123076
SuhisaverSuhisaver Suhisaver
ਯੋਗੀ ਅਦਿੱਤਿਆਨਾਥ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਫ਼ਰਤੀ ਤਕਰੀਰ , ਕਿਹਾ ਜੇ 'ਲਵ ਜਿਹਾਦ' ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨਾ ਸੁਧਰੇ ਤਾਂ 'ਰਾਮ ਨਾਮ ਸੱਤਯ ਹੈ' ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗੀ               ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੁਣ ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੇਂਦਰੀ ਖੇਤੀ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੂੰ ਬੇਅਸਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿੰਨ ਬਿੱਲ ਪੇਸ਼               ਖੇਤੀ ਕਾਨੂੰਨ : ਹੁਣ ਹੰਸ ਰਾਜ ਹੰਸ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦੇਣ ਲੱਗਾ               ਭਾਜਪਾ ਹਾਈਕਮਾਨ ਦਾ ਫ਼ਰਮਾਨ! ਕਿਸਾਨਾਂ ਨਾਲ ਰਾਬਤਾ ਬਣਾਏ ਪੰਜਾਬ ਇਕਾਈ               ਭਾਜਪਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਝਟਕਾ, ਖੇਤੀ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਭਾਜਪਾ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਯੂਥ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਬਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਨੇ ਅਸਤੀਫ਼ਾ ਦਿੱਤਾ              

ਕੀ ਭਾਰਤ ਇੱਕ ਗਣਤੰਤਰ ਹੈ? – ਐੱਸ. ਸੁਰਿੰਦਰ ਇਟਲੀ

Posted on:- 27-03-2016

suhisaver

ਗਣਤੰਤਰ ਦਾ ਅਰਥ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ? ਗਣਤੰਤਰ ਦੀ ਗਰਦਾਨ ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ । ਭਾਰਤ ਸਹੀ ਤੌਰ ਤੇ ਗਣਤੰਤਰ ਬਣਿਆ ਵੀ ਹੈ ਜਾਂ ਸਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਮਹਿਜ ਗਣਤੰਤਰਤਾ ਦੇ ਚੱਕਰਵਿਊ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ।ਕੀ ਨਿਆਂ ਪਾਲਿਕਾ , ਕਾਰਜ ਪਾਲਿਕਾ , ਵਿਧਾਨ ਪਾਲਿਕਾ , ਪ੍ਰੈੱਸ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਠੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਹੈ । ਕੀ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਗਣਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਫ਼ਰਜ਼ ਸਮਝ ਲਿਆ ਹੈ , ਜਾਂ ਫਿਰ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਇਸ ਗਣਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ ? ਕੀ ਆਮ ਨਾਗਰਿਕ ਗਣਰਾਜ ਦੇ ਕੇਵਲ 5 ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੀ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ।

ਕੁਝ ਐਸੇ ਸਵਾਲ ਹਨ , ਜੋ ਮੱਥੇ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ ਦੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਪੈਂਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ । 1947 ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਵੀ ਅਜ਼ਾਦ ਹੋਏ , ਅੱਜ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਕਿੱਥੇ ਹਨ , ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਬੈਠੇ ਹਾਂ ? ਸਾਡੀ ਇਸ ਗਣਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਕੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ , ਕਦੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਪੁਣ - ਛਾਣ ਕੀਤੀ ਹੈ ? ਅੱਜ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਦੇਸ਼ ਤੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਕੌਮਾਂ ਗੁਲਾਮ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਹਨ । ਸੁਹਿਰਦ ਸੋਚ ਵਾਲੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਅੱਜ ਨਿੱਤ ਨਵੀਆਂ ਪੁਲਾਘਾਂ ਪੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ । ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਨਵੇਂ ਮੀਲ ਪੱਥਰ ਗੱਡ ਰਹੇ ਹਨ । ਲੇਕਿਨ ਸਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਹਾਲੇ ਰੋਟੀ , ਕੱਪੜਾ , ਮਕਾਨ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਿਹਾ ਹੈ ।

ਨਿਆਂ ਪਾਲਿਕਾ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਰਾਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ । ਭਾਵ ਕਿ ਜਿਸ ਦੀ ਲਾਠੀ ਉਸ ਦੀ ਮੱਝ । ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਦਾਲਤੀ ਸਿਸਟਮ ਤੇ ਉਪਰੋਂ - ਥੱਲੇ ਤੱਕ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰ ਕੇ ਦੇਖੀਏ , ਸਾਡੀ ਨਿਆਂ ਪਾਲਿਕਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਤਾਕਤਵਰ ਲਈ ਹੈ । ਕਮਜ਼ੋਰ ਆਦਮੀ ਲਈ ਕਾਲੇ ਕਾਨੂੰਨ ਹਨ , ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਮਰੋਂ ਲੰਮੀ ਉਡੀਕ ਹੈ । ਅਦਾਲਤਾਂ ਦੀ ਲੰਮੀ ਉਡੀਕ ਸਾਡੇ ਅਦਾਲਤੀ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਚਿੰਨ ਹੈ ? ਕਾਨੂੰਨ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਦਾਰੇ ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ । ਉਸ ਨਾਲ ਆਮ ਬੰਦੇ ਲਈ ਜਾਨ - ਲੇਵਾ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਹਨ । ਸਾਡੀ ਨਿਆਂ ਪਾਲਿਕਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਆਸੀ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਕੇ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਗਣਰਾਜ ਦੀਆਂ ਨੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ , ਬਲਕਿ ਬਹੁ - ਗਿਣਤੀ ਤੇ ਘੱਟ -ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾੜਾ ਪੈਂਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ । ਜੱਜ ਜਿੰਨ੍ਹੇ ਮਰਜ਼ੀ ਕਾਬਿਲ ਹੋਣ , ਜਿੱਥੇ ਸਿਆਸੀ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਮੁਤਾਬਿਕ ਫ਼ੈਸਲੇ ਲੈਣਗੇ ਉੱਥੇ ਅਦਾਲਤਾਂ ਕੇਵਲ ਦਿਖਾਵਾ ਮਾਤਰ ਰਹਿ ਜਾਣਗੀਆਂ । ਲੋਕ ਹਥਿਆਰ ਬੰਦ ਲਹਿਰਾਂ ਵੱਲ ਤੁਰਨਗੇ । ਜਿੱਥੇ ਅਦਾਲਤਾਂ ਉਪਰ ਸਿਆਸੀ ਦਬਾਅ ਹੈ ਸਮਾਜ ਤੇ ਦੇਸ਼ ਸਦਾ ਅਸ਼ਾਤ ਰਹੇਗਾ । ਨਵੰਬਰ 1984 ਦਾ ਦੁਖਾਂਤ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ । ਸਾਡੇ ਅਦਾਲਤੀ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਬੇਗੁਨਾਹ ਲਈ ਰੱਸਾ , ਤੇ ਕਾਤਿਲ ਨੂੰ ਕਲੀਨ ਚਿੱਟ ਹੈ ।

ਅਗਰ ਸਾਡਾ ਸਾਰਾ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਿਸਟਮ ਦੇਖੋ , ਜਿਸ ਤਰਾਂ ਦੇ ਲੀਡਰ ਅਸੀਂ ਪੈਂਦਾ ਕੀਤੇ ਹਨ । ਉਸ ਤੋਂ ਸਮੁੱਚੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਚੇਤਨਤਾ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਅਸੀਂ ਜਿਸ ਤਰਾਂ ਦੇ ਬੇੜੀ ਡੋਬਣ ਵਾਲੇ ਲੀਡਰ ਕੁਰਸੀਆਂ ਤੇ ਬਿਠਾਏ ਹਨ , ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀ ਕੁ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਹੈ , ਦਾ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।

ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦਾਅਵਾ ਤਾਂ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ । ਲੇਕਿਨ ਹਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦਾ , ਹਾਥੀ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ । ਅੱਜ ਹਰ ਪਾਰਟੀ ਮੌਕਾਪ੍ਰਸਤਾਂ , ਜੀ ਹਜ਼ੂਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਪਈਆਂ ਹਨ । ਹਰ ਪਾਰਟੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਲਈ ਧਰਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ । ਲੀਡਰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ , ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਬ੍ਰਿਤੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ । ਅੱਜ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੱਗ ਧਾਰਮਿਕ ਅਸਥਾਨਾਂ , ਡੇਰਿਆਂ ਵੱਲ ਭੱਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ । ਅੱਜ ਰਾਜਨੀਤਕ ਲੋਕ ਡੇਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਬਣ ਕੇ ਪਾਲ ਰਹੇ ਹਨ । ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ , ਚੋਰ ਤੇ ਕਾਲੀ ਰਾਤ ਸਕੇ ਭੈਣ - ਭਰਾ ਹਨ । ਰਾਜਨੀਤਕ ਲੀਡਰਾਂ ਤੇ ਡੇਰੇਦਾਰ ਚੋਰ ਤੇ ਕਾਲੀ ਰਾਤ ਵਾਂਗ ਸਾਡੀ ਲੁੱਟਮਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ । ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇੱਜ਼ਤ ਗੁਆ ਕੇ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਖ਼ੁਸ਼ ਹਾਂ , ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਹੋਲੀ ਵੀ ਬਾਲ ਰਹੇ ਹਾਂ । ਆਮ ਨਾਗਰਿਕ ਸਿਆਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਛਲੱਗੂ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਗਏ ਹਨ । ਇਸ ਗਣਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਸਿਆਸੀ ਲੀਡਰ ਡੇਰੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਸੇਵਾਦਾਰ ਹਨ ਨਾਂ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ।

ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਆਰਥਿਕ ਲੁੱਟ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਸਮਝ ਕੇ ਭੋਗ ਰਹੇ ਹਨ । ਅਸੀਂ ਲੀਡਰਾਂ ਅੱਗੇ ਗੋਡੇ ਟੇਕ ਦਿੱਤੇ ਹਨ । ਸ਼ਾਤਰ ਲੀਡਰ ਸਾਨੂੰ ਭਬੀਰੀ ਵਾਂਗੂੰ ਘੁੰਮਾ ਰਹੇ ਹਨ । ਵੋਟ ਵਿਕ ਰਹੀ ਹੈ । ਕੁਰਸੀ ਵਿਕ ਰਹੀ ਹੈ । ਇਮਾਨ ਵਿਕ ਰਿਹਾ ਹੈ । ਇਨਸਾਨ ਵਿਕ ਰਿਹਾ ਹੈ । ਸਾਡਾ ਪੂਰਾ ਸਿਆਸੀ ਸਿਸਟਮ ਬੰਦਿਆਂ ਦੀ ਤਜ਼ਾਰਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ । ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੁਫ਼ਾਦ ਪ੍ਰਸਤ ਲੋਕ ਨਵੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ ।

ਅਗਰ ਸਾਡੀ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਖ਼ਾਕੀ ਵਰਦੀ ਸਿਆਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ । ਸਾਡਾ ਪੁਲਿਸ ਮਹਿਕਮਾ ਸਦਾ ਸਿਆਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ । ਜਦੋਂ ਸਿਆਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲੋਕ ਅਦਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਰਦਾਰੀ ਕਾਇਮ ਕਰ ਲਵੇ , ਉਦੋਂ ਆਮ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਇਨਸਾਫ਼ ਦੀ ਆਸ ਕਰਨੀ ਫਜ਼ੂਲ ਹੈ । ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਹੌਲੀ - ਹੌਲੀ ਰੋਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ । ਰੋਸ ਹੌਲੀ - ਹੌਲੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ । ਲੋਕ ਲਹਿਰਾਂ ਉੱਠਦੀਆਂ ਹਨ , ਬੇਦੋਸ਼ਾ ਖੂਨ ਡੁੱਲਦਾ ਹੈ । ਸਿਆਸੀ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਲੋਕ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕੁਰਸੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ । ਮੱਕਾਰ ਲੀਡਰ ਫੇਰ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਬਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਆਮ ਜਨਤਾ ਲੀਡਰਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ ਹੁੰਦੀ ਹੈ । ਲੀਡਰ ਸਦਾ ਜਿੱਤ ਜਾਂਦਾ ਹੈ , ਲੋਕ ਵਿਚਾਰੇ ਹਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ।

ਸਾਡੀਆਂ ਵੋਟਾਂ ਰਾਹੀਂ ਚੁਣੀ ਸਰਕਾਰ ਕਿਤਨਾ ਕੁ ਨੋਟਿਸ ਲੈਂਦੀ ਹੈ , ਕਿ ਥੱਲੇ ਬੈਠਾ ਸਰਕਾਰੀ ਅਮਲਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ਼ਨ ਕਿਵੇਂ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ? ਸਰਕਾਰੀ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਕਿੰਨੀ ਕੁ ਪਾਲਣਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ , ਸਰਕਾਰੀ ਮੋਹਰ ਕਿੰਨ੍ਹਾ ਕੁ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ । ਕਿਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਹੁਕਮ ਕਾਗਜ਼ੀ ਹੁਕਮ ਤਾਂ ਨਹੀਂ । ਜੇ ਸੱਚ ਪੁੱਛੋ ਤਾਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੰਝ ਹੀ ਵਾਪਰ ਰਿਹਾ ਹੈ । ਕਾਨੂੰਨ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਦਾਰੇ ਤਾਕਤਵਰ , ਕਮਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਦੋ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ । ਕਾਨੂੰਨ ਜਿੰਨੇ ਮਰਜ਼ੀ ਵਧੀਆ ਬਣ ਜਾਣ , ਜਿਸ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਪੱਖਪਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਹਿਲਕਾਰ ਚਲਾ ਰਹੇ ਹਨ । ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਕਦੇ ਅਮਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ । ਸਮਾਜ ਸਦਾ ਅਸ਼ਾਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ।

ਹਰ ਪਾਰਟੀ ਸੱਤਾ ਤੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਰਾਮਰਾਜ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ । ਹਰ ਲੀਡਰ ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਇਨਸਾਫ਼ ਦੇਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ । ਪਰ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਰਾਜ ਨਿਰਵਿਘਨ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ । ਰਾਵਣ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਅੰਨ੍ਹੇ ਰੱਥਵਾਨ ਚਲਾ ਰਹੇ ਹਨ ।

ਭਾਰਤ ਦਾ ਜੇਕਰ ਪ੍ਰਿੰਟ ਮੀਡੀਆ , ਇਲੈਕਟਰੋਨਿਕ ਮੀਡੀਆ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ , ਇਹ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਖਿ਼ਆਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ । ਸਾਡਾ ਮੀਡੀਆ ਸਰਕਾਰੀ ਢੋਲਕ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ । ਇੱਕ ਪਾਸੜ ਬੋਲੀ ਸਦਾ ਹੱਕਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ - ਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ । ਸਾਡਾ ਸਾਰਾ ਮੀਡੀਆ ਵਪਾਰੀ ਲੋਕ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ । ਜਦੋਂ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰੀ , ਸਿਆਸੀ ਲੋਕ ਵੜ ਜਾਣ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਸਦਾ ਦੱਬ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਕੇਵਲ ਸਰਕਾਰੀ ਸੂਚਨਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਅੱਜ ਪ੍ਰੈਸ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰੀ ਏਜੰਟ, ਜਾਂ ਸਰਕਾਰ ਖ਼ੁਦ ਚਲਾ ਰਹੀ ਹੈ । ਸਾਡਾ ਸਰਕਾਰੀ ਟੈਲੀਵੀਯਨ ਸਾਨੂੰ ਪੱਥਰ ਯੁਗ ਦੇ ਸੀਰੀਅਲ ਵਿਖਾ ਕੇ ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਬੌਨੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ । ਅੱਜ ਜ਼ੀਰੋ ਨੂੰ ਹੀਰੋ ਬਣਾ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ । ਇਸ ਖੱਪ - ਖ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ ਆਮ ਬੰਦਾ ਭੰਬਲਭੂਸੇ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੈ ।

ਜਦੋਂ ਸਾਡੀਆਂ ਅਦਾਲਤਾਂ ਆਮ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਫੌਰੀ ਇਨਸਾਫ਼ ਦੇਣਗੀਆ , ਜਦੋਂ ਆਮ ਬੰਦੇ ਦੀ ਸੂਝ ਐਨੀ ਉੱਚੀ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਦੀ ਲੂੰਬੜ ਚਾਲ ਸਮਝ ਆਣ ਲੱਗ ਪਈ , ਜਦੋਂ ਆਮ ਨਾਗਰਿਕ ਥਾਣੇ ਵਿੱਚ ਬਗੈਰ ਕਿਸੇ ਡਰ ਦੇ ਰਿਪੋਰਟ ਦਰਜ਼ ਕਰਵਾਏਗਾ । ਜਦੋਂ ਸਰਕਾਰੀ ਅਫ਼ਸਰ ਆਪਣੇ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਮਜ਼ਦੂਰ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਸੁਣੇਗਾ , ਜਦੋਂ ਕਾਨੂੰਨ ਘਾੜੇ ਇਹ ਵਾਚਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਾਨੂੰਨ ਸਿਆਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ , ਜਦੋਂ ਸਾਡਾ ਮੀਡੀਆ ਸਰਕਾਰੀ ਸੇਵਾ ਛੱਡ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੇਗਾ ।

ਓਸ ਵੇਲੇ ਨਿਰਸੰਦੇਹ ਭਾਰਤ ਇੱਕ ਗਣਰਾਜ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ । ਹਾਲੇ ਦਿੱਲੀ ਦੂਰ ਹੈ ।ਅਦਾਲਤਾਂ , ਰਹਿਨੁਮਾ , ਪੁਲਿਸ , ਮੀਡੀਆ ਸਲਤਨਤ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਰੋਲ ਅਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ । ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ , ਦੀਵੇ ਥੱਲੇ ਹਨੇਰਾ ਹੈ ।

Comments

Security Code (required)



Can't read the image? click here to refresh.

Name (required)

Leave a comment... (required)





ਨਜ਼ਰੀਆ

ਆਬ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨਜ਼ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਪੁਸਤਕਾਂ